Terug 30 september 2017

Excel Mouscron - KV Mechelen: Reacties

Het duurde tot diep in blessuretijd voor geelrood een vroege, dubbele achterstand ongedaan kon maken na een nummertje van doelman (of is het draaischijf?) Colin Coosemans.

Cobbaut: “Wat een gekke avond! Dat ik vanavond mijn eerste doelpunt in eerste klasse scoor, maar Colin wel met de aandacht gaat lopen maakt me echt niet uit. (lacht) Het was dan ook een uniek moment. Ik dacht eerst dat hij de bal verloor, maar hij zette zich toch nog geweldig door en ik zag de bal op me af komen. Met mijn mindere rechter kon ik hem toch perfect in doel plaatsen. Geweldig! Op training wring ik vaak kansen de nek om, maar vanavond lukte het toch. Dit is toch een werkpunt voor mezelf, want ik wil scherper zijn voor doel. Dat we vanavond alsnog een punt konden pakken doet wel deugd, al maakten we het onszelf weer moeilijk door die vroege achterstand. Gelukkig is deze groep mentaal erg sterk. Tijdens de rust hebben we de koppen bij elkaar gestoken en gingen we er vol voor in de tweede helft. De penaltymisser was jammer, maar zo’n zaken kunnen gebeuren. We bleven toch geloven in een ommekeer en zeker na de 2-1 duwden we nog extra door. Gelukkig voor ons met het gekende resultaat. We hadden vooraf gehoopt om hier te winnen, maar gezien de omstandigheden en de plaats van Moeskroen in de rangschikking moeten we tevreden zijn dat we hier een punt konden halen.”

 

Schoofs: “We kwamen naar hier voor de drie punten. Achteraf bekeken zijn we wel tevreden met het punt, maar ik vond echt dat er meer in zat. Het was weer hetzelfde liedje als zo vaak dit seizoen: de eerste kans van de tegenstander is meteen prijs en we moesten achtervolgen. Dit is vervelend en zo maken we het onszelf steeds erg lastig. Als je de rest van de partij bekijkt, vond ik echt dat we hier meer konden halen. Uiteraard is het fijn voor mezelf dat ik eindelijk de weg naar de netten heb gevonden. De nul is van het bord en hopelijk ben ik nu vertrokken. Ook het feit dat ik zo mijn steentje kon bijdragen aan de ommekeer doet extra deugd.”

Coosemans: “Wat een zalig gevoel! (lacht) In de eerste helft duw ik de bal met mijn vingertoppen alsnog tegen de lat en in blessuretijd speelde ik ook een rol bij de gelijkmaker. De emotie die ik voel is moeilijk onder woorden te brengen. Hoewel ik doelman ben, hou ik ervan om mee te kunnen voetballen. Ik ben al vaak in het slot mee naar voor gekomen, maar telkens zonder succes. Vandaag bleef ik in balbezit en kon ik met een gelukje doorzetten. Eigenlijk was mijn doel om Pedersen aan te spelen, maar ik raakte de bal slecht en zo viel hij plots voor de voeten van Cobbaut die hem tegen de touwen schoot. Even ging het door mijn hoofd om zelf te trappen, maar er stond te veel volk voor mijn ogen. Had ik toch gescoord, was ik recht naar Mechelen gelopen denk ik. (lacht) Of ik nu iets speciaals ga doen? Als jullie me nu laten gaan is er misschien nog een glaasje over in de bus.”